Amadocja

Metatjujamunit jest kolejnym minerałem uranylowym, wzór Ca(UO₂)₂(VO₄)₂·3-5H₂O. Twardość 2, gęstość 3,9 g/cm3. Bardzo rzadki minerał, produkt częściowego odwodnienia tjujamunitu, stąd nawiązanie w nazwie, pochodzącej od miejsca występowania – Tjuja-Mujun to góra w Kirgistanie, w okolicach Fergany. Znajduje się tam kopalnia radu. Warto tu przy okazji wspomnieć, że obecnie w polskiej mineralogii, a przynajmniej w środowisku… Czytaj dalej 113. Metatjujamunit

Dziś dokończenie tematu najsławniejszych diamentów. A przy okazji próba odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście diamenty to najcenniejszy przyjaciel dziewczyny 🙂 Nie jest to takie łatwe, jak mogłoby się wydawać, trzeba bowiem rozważyć, czy mamy porównywać ceny kamieni surowych, czy oszlifowanych. Szczegóły transakcji dotyczących drogich kamieni często nie są ujawniane – stosunkowo najłatwiej poznać ceny kamieni… Czytaj dalej 112. Najsławniejsze kamienie – diament cz. 2.

Dziś kolejna wycieczka w krainę jubilerstwa, czyli najsławniejsze kamienie. Kamienie zdobywają sławę z dwóch powodów – albo wielkości, albo urody. To pierwsze dotyczy kamieni surowych, które bynajmniej nie przypominają klejnotów. Podczas obróbki jubilerskiej, wykonywanej po dokładnym zaplanowaniu odpowiednio do wielkości, kształtu i ewentualnych skaz surowego kamienia, znalezisko jest szlifowane lub cięte na mniejsze kamienie i… Czytaj dalej 111. Najsławniejsze kamienie – diament cz. 1.

Sferokobaltyt jest rzadkim minerałem kobaltu o prostym składzie CoCO₃, czyli jest to węglan kobaltu(II). Ma zabarwienie od ciemnoróżowego do karminowego (czy tam magenta, panie mnie poprawią w razie czego 😉 ), co jest charakterystyczne dla związków kobaltu na tym stopniu utlenienia. Twardość 3-4, gęstość 4,13 cm3. Nazwa jest złożeniem greckiego słowa sphaira, czyli sfera, kula,… Czytaj dalej 110. Sferokobaltyt

Dziś jodoargiryt (ang. iodargyrite), minerał będący jodkiem srebra AgI (to chyba jeden z najprostszych wzorów, jakie się pojawiły w tym cyklu 🙂 ). Twardość 1,5-2, gęstość 5,7 g/cm3 (srebro jest ciężkie), bezbarwny lub bladożółty. Występuje w zwietrzałych złożach srebra i rud srebra. Nazwa minerału jest zlepkiem nazw tworzących go pierwiastków: jodu (od greckiego iodes „fioletowy”)… Czytaj dalej 109. Jodoargiryt

Dzisiaj kuproskłodowskit (pisany też cuproskłodowskit, co jest moim zdaniem nieporozumieniem; inna nazwa jachymowit), którego nazwa, wbrew pozorom, nie pochodzi od kupra, tylko od łacińskiej nazwy miedzi cuprum. Jest to uwodniony krzemian uranylu Cu[UO₂]₂[SiO₃OH]₂·6H₂O, należący do grupy skłodowskitu. Jony magnezu występujące w skłodowskicie są zastąpione tu jonami miedzi(II) – i wszystko jasne. Wygląd ma również bardzo… Czytaj dalej 108. Kuproskłodowskit

Dziś kolejny szkolny odczynnik, żelazicyjanek potasu K₃[Fe(CN)₆], poprawnie heksacyjanożelazian(III) potasu. Odkryty został w 1822 przez niemieckiego chemika Gmelina; początkowo stosowano go do produkcji barwników ultramarynowych. Dziś wykorzystuje się go głównie w drukarstwie i fotografice, a także do obróbki żelaza i stali. Substancja ta należy do związków zwanych kompleksowymi i zawiera złożony anion [Fe(CN)₆]3–, składający się… Czytaj dalej 107. Heksacyjanożelazian(III) potasu

Schoepite (w zasadzie po polsku powinien się nazywać szepit, ale jest na tyle rzadki, że jeszcze się to nie spolszczyło) jest rzadkim minerałem uranylowym (tzn. zawierającym jon UO₂2+) o wzorze (UO₂)₈O₂(OH)₁₂·12H₂O. Twardość 2,5, gęstość 4,8 g/cm3. Powstaje jako produkt przemian uraninitu w hydrotermalnych złożach rud uranu, łatwo ulega odwodnieniu i przestaje być taki ładny. Wykazuje… Czytaj dalej 106. Schoepite

CaMg(CO₃)₂

Dzisiejszy odcinek sponsorują literki B jak diament i D jak brylant (a może odwrotnie). Diamentem zajęto się po raz pierwszy w późnym średniowieczu w Niemczech, początkowo jednak po prostu rozszczepiano diamenty na ośmiościany, będące naturalną bryłą dla tego kamienia (surowe diamenty często mają ten kształt). Metodę cięcia diamentu na takie bryły opracowano w 1380 roku… Czytaj dalej 104. Szlify diamentu