Kategoria: Minerały

Kupryt to chemiczna prościzna – minerał będący tlenkiem miedzi(I), Cu₂O. Twardość do 4, gęstość ok. 6,1 g/cm³. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy miedzi, cuprum (która z kolei pochodzi od Cypru), nadano ją w 1845 roku, aczkolwiek minerał ten był znany już dużo wcześniej pod innymi nazwami. Kupryt ma barwę różnych odcieni czerwieni, włącznie z prawie… Czytaj dalej 137. Kupryt

Nambulit jest krzemianem litu i manganu o wzorze LiMn2+₄Si5O₁₄(OH), odkrytym w Japonii, o zabarwieniu od żółtopomarańczowego do czerwonobrązowego. Twardość 6,5, gęstość 3,5 g/cm³. Nazwany został na cześć japońskiego geologa Matsuo Nambu, który specjalizował się w minerałach manganu. Powstaje w reakcji między roztworem hydrotermalnym a rodonitem, innym krzemianowym minerałem manganu. Jest dość rzadkim minerałem, który w… Czytaj dalej 136. Nambulit

Antymonit, rzadziej stibnit lub stybnit to minerał antymonu. Ma prosty skład chemiczny – jest to siarczek antymonu(III) Sb₂S₃. Twardość 2, gęstość ponad 4,6 g/cm³. Polska nazwa minerału i samego pierwiastka pochodzi od greckiego słowa anthemon (kwiat), chociaż istnieje też anegdota, że wzięła się od słów anti i monk. Związki antymonu są toksyczne i zostały podobno… Czytaj dalej 135. Antymonit

Ponieważ lubimy krągłości, dzisiaj pseudomalachit 🙂 Jest to fosforanowy minerał miedzi, o wzorze Cu5(PO₄)₂(OH)₄. Dla przypomnienia – malachit jest węglanowym minerałem miedzi. Pseudomalachit ma twardość 4-4,5, gęstość w przedziale od 3,6 do 4,3 g/cm³. Nazwa wzięła się oczywiście od podobieństwa do malachitu – ma różne odcienie zieleni i najczęściej jest nieprzezroczysty. Zwykle ma pokrój kulisty,… Czytaj dalej 134. Pseudomalachit

Ruizyt jest pomarańczowym lub brązowym minerałem manganu z grupy sorokrzemianów, o wzorze Ca₂Mn3+₂[Si₄O₁₁(OH)₂](OH)₂·2H₂O. Twardość 5, gęstość 2,9 g/cm³. Nazwany na cześć odkrywcy, Joego Any Ruiza, aptekarza, sędziego pokoju i kolekcjonera minerałów z Mamoth w Arizonie. To brzmi jak postać z westernu albo przynajmniej serialu Domek na prerii, jednak gość żył w XX wieku, a zmarł… Czytaj dalej 133. Ruizyt

Minerałów miedzi oglądaliśmy już mnóstwo, ale jeszcze nie było samego metalu. Miedź (twardość 3) ma barwę czerwoną i należy do nielicznych „kolorowych” metali. Metale przeważnie są szare, srebrzyste lub białe, wyjątki stanowią jeszcze złoto (żółte), cez (żółty), potas (fioletowy) i według niektórych źródeł osm (niebieskawy). Zabarwienie miedzi pochodzi od przejść elektronów między poziomami 3d i… Czytaj dalej 132. Miedź

Dzisiaj coś trochę nietypowego jak na cykl o minerałach – bursztyn. Bursztyn jest substancją organiczną, skamieniałą żywicą drzew. Przekształcanie się zwykłej żywicy w bursztyn trwa od 100 000 do kilku milionów lat. W trakcie tego procesu żywica traci substancje lotne i związki wchodzące w jej skład ulegają polimeryzacji. Przemiany te powodują znaczny wzrost trwałości chemicznej żywicy… Czytaj dalej 131. Bursztyn

Rozazyt jest minerałem miedzi o wzorze (Cu,Zn)₂(CO₃)(OH)₂, czyli jednym z licznych przedstawicieli grupy węglanów-wodorotlenków (należy do niej też malachit). Nazwa tego minerału została nadana przez Domenica Lovisato w 1908 roku i pochodzi od miejsca odkrycia, kopalni Rosas na Sardynii. Twardość rozazytu wynosi 4,5, gęstość ok. 4,1 g/cm³. Puchate kulki to są mikrokryształy, większe egzemplarze tego… Czytaj dalej 130. Rozazyt

Izoferroplatyna jest rzadkim minerałem, naturalnym „stopem” żelaza i platyny, o czym zresztą mówi jej nazwa (ferrum to po łacinie żelazo). Skład Pt₃Fe, twardość 5 (czyli większa niż twardość czystej platyny). Gęstość 16,5 g/cm³ – to dużo, więcej niż w przypadku większości innych minerałów, ale gęstość czystej platyny wynosi prawie 21,5 g/cm³ (żelaza – 7,9 g/cm³).… Czytaj dalej 129. Izoferroplatyna

Sugilit jest bardzo rzadkim minerałem krzemianowym o złożonym składzie, wzór (Na,K)(Na,H₂O)₂(Fe3+,Mn,Al,Ca,Ti,Fe2+)₂Li₃[Si₁₂O₃₀]. Twardość 6-6,5 w skali Mohsa, gęstość około 2,7 g/cm³. Nazwany został na cześć japońskiego petrografa Ken-ichi Sugiego, który był jego odkrywcą (żył w pierwszej połowie XX wieku). Początkowo znano go tylko w nieciekawej postaci żółtobrązowej masy, jaka występuje w Japonii, np. na Sikoku. Później… Czytaj dalej 128. Sugilit